Bir ıtıknamedir onun namesi Oğlunu karnında yatır annesi Aksaray ortasında Sarı papaz oturur Ağaca çıkar insan değil Yazı yazar imam değil Başında lenger, halvacı değil Belinde zurna, zurnaci değil Gur gur öter, gurbağa değil Gıvrılır yatar, ilan değil Damdan dama yürürsün Samur kürkü sürürsün Sen bir beyin oğlusun Niçin yayan yürürsün Çıtçıtlı hamam Kubbesi tamam Bir gelin aldım Babası imam Denizi var suyu yok Dağı var ormanı yok Şehri var insanı yok Aldır onun tepesi Yeşildir hem cüppesi Kara kara küpesi Değnek ucunda yemiş Onu yiyen ölmemiş Bir daha yemem demiş Erik ağacını oyarlar İçine tinton koyarlar Ağlama tinton ağlama Şimdi kulağını burarlar Eriye meriye Askeri vurdum geriye Ben bir kuş gördüm Arka üstü yürüye Ey mermendi mermendi Kız duvara tırmandı Oğlan gelmeyince Kız duvardan inmedi Fini fini fercen İçi dolu mercen Mercancılar yapamaz İçi dolu kağıt Kağıtçılar yapamaz İlidi milidi Küçük odanın kilidi Yenge yenge Akşam gelen kim idi Gökten bir elma düştü Otuz iki parça oldu İkisini yediler Otuzunu yemediler Gider gider yerinde Altın kemer belinde Gece gündüz yol gider Yine durur yerinde Hey ne idim ne idim Samur kürklü bey idim Felek beni şaşırttı Kızgın çöle düşürdü Hoca çıkar handan Sarığı kandan Her sabah ezan verir Bilmez kıble ne yandan