Bu kadar zaman sonra bile onu düşünmek içimi acıtsa da inadına
yeminliyim gözlerimi onun adıyla kapamaya.. Artık o benim dostum
olmasa da artık gittiği yollar ona varamayacağım kadar uzak olsa da
bilinsin ki o her daim nefesim..
...
Çok uzun bir zaman olmadı onu kaybedeli henüz bir sene..ama onsuz
geçen o her günü dakikalara,saniyelere bölüp acıma bile bile tuz
bastım. O ki ben her ağladığımda gözyaşımı elleriyle silerdi ağlama
dediğinde içimi mutluluk kaplar hiç gitmez sanırdım.Sıcacık bir
gülüşü vardı sanki kimse onun gibi gülemezdi.Oysa yalancı bir gülüşe
taptığımı çok sonra anladım. Gitmesini kabullenemedim aylarca
hayattan koptum soran herkese siz ne anlarsınız dedim.Yaram o kadar
büyüktü ki yazdığım her şiirin başlığı her cümlenin öznesi
oldu.Nokta koyamadığım tek sevdiğim oldu.Tanıştığımız o yaz
günlerini her andığımda binlerce hançeri sapladım içime kimse
duymasın diye sessiz çığlıklar attım binlerce gece.İçtiğimiz sıcak
bir çayın tadı, söylediğimiz o son şarkının nakaratı sevdiğimiz
adamların adı hala aklımda..
Birgün geldiğinde tam anlamıyla hatırlamak için yüzündeki her
çizgiyi odamın duvarlarına çizdim o çok özlediğim
çehreyi.Hüzünlerimi bozdum bazen umutlarım oldu geri gelecek
sandım.. aylar oldu sene oldu yelkovan akrebi kovalamaktan yoruldu
giden o dostum geri gelmedi..Oysa hayaller vardı çocuk yüreğimizde
oynadığımız her oyunda mutluluk vardı sırf o ebe diye
saklanmazdım..yakalanmam bundandı..Bende bilirdim oyunları ama
kimseyi ağlatmadı oyunlarım.Kimseyi bu kadar derinden vurmadı
vedalarım.. Şimdi saatleri gelmene kurdum bekliyorum..Kulağımda
çınlıyor sesin,sen ki ellerimden el çektin..Sanma ardında kalan
yaşar,sanma ardında kalan bıraktığın yerden kalkar..Sana
söyleyemediğim çok şey var aslında..bizi ayıran o iftiralardan sonra
susup yüz kapadım tüm yaşanmışlığa..Ama bil ki; ilk kez bu kadar
yerle birim ve ancak seninle ayağa kalkabilirim!!!
HERKES BİR ŞANSI HAK EDERDİ BANA BU ŞANSI VERMEYEN DOSTUMA... (HALA
DOSTUMA!)
