|
Bulut ve Yıldız
Bir zamanlar gökyüzünde birbirlerini gerçekten çok seven bir
bulutla yıldız varmış...Bulut bulut gökyüzünün en şeker, en pembe
bulutu, yıldızsa; en parlak, umudu en çok yansıtan yıldızıymış...
Gökyüzündeki her varlık onların sevgisi kıskanırmış. Tatlu bir
kıskkançlıkmış tabii ki onların ki... Ama biri varmış ki, bulut ve
yıldızın ayrılmalarını yürekten istiyormuş. Hem de yıldızın en yakın
arkadaşı olmasına rağmen...
Bulut biraz safmış, kimseyi kıramazmış... Yıldızsa 'bulut' u için
elinden gelen herşeyi yapabilir, herkese meydan okuyabilirmiş...
Zaten onun için bir bulutu bir de çok sevdiği dostu peri varmış...
Nereden bilebilirdi ki, perinin bir gün bunların hepsini yıldızla
bulutun ayrılmaları için kullanacağını?...
Bir gün nazar değmiş, buluyla yıldıza... Hiç yoktan bir sebepten
tartışmışlar. Bulut, çekip gitmiş, hatalı olmasına rağmen...Yıldızsa
"Nasılsa bulutum beni seviyor, dönecektir." diye düşünmüş. Fakat hiç
bir şey beklediği gibi gitmemiş. Ve bulut dönmemiş...Kim bilir,
belki de cesaret edememiştir dönmeye bilinmez. Ama tek bir gerçek
vardı ki : O da ikisinin de çok üzgün olduklarıydı...
Gökyüzündeki iyilik mekekleri bile ağlamışlar onların durumlarına
ama ne fayda...
Ertesi gün yıldız olanları en yakın dostu periye anlatmış. Periyse
göstermelik bir hüzne bürünmüş... Çünkü eline büyük bir fırsat
geçmişti. Artık hayatı boyunca kıskandığı kişiye karşı kozları vardı
elinde... O kişi, en yakın dostu yıldız olmasına rağmen kullanacaktı
kozlarını... Hem de büyük bir zevkle...
Bulutun yanına gitti ve yıldızın artık onu sevmediğini söyledi.
Bulutsa üzüldü, boynunu bıraktı, ama elinden hiç bir şey
gelmeyeceğini düşündü... Çünkü yıldız inatçıydı...Bir kere olmaz
dediyse, bir daha olur demezdi. Peri de bulutun bu üzgün durumundan
yararlanıp, ona olan sevgisini itiraf etti... Bulut da kimseyi
kıramadığı için perinin, yıldızın yerine geçmesine izin verdi...
Yıldız, günlerce bulutun dönmesini, ondan af dilemesini bekledi. Ama
bulut gelmedi. Bir gün yıldız, bulutun yanına gidip, konuşmaya karar
verdi. Gece yola çıktı...
Bulut, dostu, sandığı periyle birlikte ayda eleleydi... Melekler
dayanamayıp, tüm olan biteni anlattılar yıldıza... Yıldız, çok
üzüldü ve çaresiz döndü arkasına ve gitti... Ve yavaş yavaş sönmeye
başladı.
O günden sonra yıldız söndü, ışık veremez oldu... Bulutsa artık ne o
kadar pembe, ne de o kadar kadifeydi...
Yıldız, ilk zamanlar her şeyden vazgeçti, hayata küstü... Ama kolay
pes etmedi...Kısa bir süre sonra hayatıyla ilgili o önemli kararı
verdi...
O güne kadar hiç görmediği güneşin yanına gidecekti ve biraz daha
ışık isteyecekti ondan... Çok geçmeden daha önce hiç görmediği
güneşin yanına gitti... Ondan yansıtması için biraz daha ışık
istedi... Güneş ışık yerine sevgisini verdi yıldıza...
O gün bu gündür yıldız, dünyaya güneşin sevgisini yansıtır...
Bulutsa; hep gözyaşlarını akıtır dünyaya... Bir de yüreğinde kopan
fırtınaları...
Sevgi Hikayeleri
Papatya -
Kardelen Masalı
- Bulut &
Yıldız -
Yılbaşı Hediyesi
- Gülün
Hikayesi |
|
